Η ΔΙΑΣΚΕΔΑΣΗ ΣΤΗ ΜΕΡΟΠΗ
Η ΜΕΡΟΠΗ, ήταν πάντοτε ένα «ζωηρό» χωριό. Αυτή η ζωντάνια του οφειλόταν, κυρίως, όπως μπορούμε σήμερα να εκτιμήσουμε, τόσο στην μεγάλη του γεωργική παραγωγή αλλά κυρίως ότι είχε ανθρώπους με κάποια σχετική μόρφωση σε σύγκριση με τούς κατοίκους των άλλων χωριών, αλλά και στο μέγεθός του. Έτσι έρχονταν στην Μερόπη – όπως μου έχουν διηγηθεί οι παλαιότεροι- θεατρικοί θίασοι, χοροδιδάσκαλοι, μουσικοί κλπ. Ακόμη και τα Καλουτάκια είχαν περάσει με περιοδεύον θεατράκι από το χωριό μας. Γι’ αυτά εγώ δεν μπορώ να μιλήσω επειδή δεν τα έζησα. Θα προσπαθήσω, όσο μπορώ, να σας διηγηθώ όπως τα θυμάμαι, πως ήταν η διασκέδαση στο χωριό μας μετά την απελευθέρωση, μετά το 1947. Πρώτα από όλα τα χωριά οι καραγκιοζοπαίχτες ερχόντουσαν στην Μερόπη. Ο Φιλτισάκος, ο καλλίτερος όλων, ο Βασίλαρος ο Σακελλαρίου. Έφερναν τις φιγούρες τους Καραγκιόζη, Κολλητήρια, Πασσάδες, τον Μπαρμπαγιώργο ,Τον Νιόνιο ,τον Μεγαλέξανδρο και το φίδι, τα σεράγια των πασάδων, την παράγκα του Καραγκιόζη.... και όλα αυτ...